تبلیغات
بـــــــــوی عـــــــــــود - آستان جان
 
درباره وبلاگ




مدیر وبلاگ : محمد
موضوعات
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
بـــــــــوی عـــــــــــود
دراین هوا چه نفس ها پرآتش است و خوش است * که بوی عود دل ماست در مشام شما
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
سه شنبه 21 آذر 1391 :: نویسنده : محمد

آستان جان

ساز پیشدرآمد سرانداز (یك) ساز چهارمضراب سروناز (سه)

آواز: خاطر حزین (چهار) - كلام: حافظ

 

كی شعر تر انگیزد خاطر كه حزین باشد

 یك نكته از این معنی گفتیم و همین باشد

از لعل تو گر یابم انگشتری زنهار

 صد ملك سلیمانم در زیر نگین باشد

غمناك نباید بود از طعن حسود ای دل

 شاید كه چو وابینی خیر تو در این باشد

هر كاو نكند فهمی زین كلك خیالانگیز

نقشش به حرام ار خود صورتگر چین باشد

جام می و خون دل هریك به كسی دادند

در دایره قسمت اوضاع چنین باشد

در كار گلاب و گل حكم ازلی این بود

 كاین شاهد بازاری وآن پردهنشین باشد

آن نیست كه حافظ را رندی بشد از خاطر

 كاین سابقة پیشین تا روز پسین باشد

 

آواز (پنج) - كلام: باباطاهر

سری دیرم كه سامانش نمیبو

 غمی دیرم كه پایانش نمیبو

اگر باور نداری سوی من آی

 ببین دردی كه درمانش نمیبو

خوش آن ساعت كه یار از در در آیو

شو هجرون و روز غم سر آیو

ز دل بیرون كنم جون را به صد شوق

 همین واجم كه جایش دلبر آیو

 

 

تصنیف آستان جانان (شش) - كلام: حافظ (ترتیب متفاوت)

 

راهی بزن كه آهی بر ساز آن توان زد

شعری بخوان كه با آن رطل گران توان زد

شد رهزن سلامت زلف تو وین عجب نیست

 گر راهزن تو باشی صد كاروان توان زد

بر آستان جانان گر سر توان نهادن

گلبانگ سربلندی بر آسمان توان زد

درویش را نباشد برگ سرای سلطان

 ماییم و كهنه دلقی كآتش در آن توان زد

قد خمیدة ما سهلت نماید اما

بر چشم دشمنان تیر از این كمان توان زد

در خانقه نگنجد اسرار عشقبازی جام می مغانه هم با مغان توان زد

اهل نظر دو عالم در یک نظر ببازند

 عشق است و داد اول بر نقد جان توان زد

گر دولت وصالت خواهد دری گشودن

سرها بدین تخیل بر آستان توان زد

عشق و شباب و رندی مجموعة مراد است

 چون جمع شد معانی گوی بیان توان زد

حافظ به حق قرآن كز شید و زرق بازآی باش

د كه گوی عیشی در این جهان توان زد

 

 

آواز استغنای عشق (نه) - كلام: حافظ

 

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی

 دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی

چشم آسایش كه دارد از سپهر تیزرو

ساقیا جامی به من ده تا بیاسایم دمی

زیركی را گفتم این احوال بین خندید و گفت

 صعب روزی بوالعجب كاری پریشان عالمی

سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع جو گل

شاه تركان فارغ است از حال ما كو رستمی

آدمی در عالم خاكی نمیآید به دست

عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی

اهل كام و ناز را در كوی رندی راه نیست

 رهروی باید جهانسوزی نه خامی بیغمی

در طریق عشقبازی امن و آسایش بلا است

 ریش باد آن دل كه با درد تو خواهد مرهمی

خیز تا خاطر به آن ترك سمرقندی دهیم

 كز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی

گریة حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق

 كاندر این طوفان نماید هفت دریا شبنمی

 

آواز (ده) - كلام: باباطاهر

 

دلا از دست تنهایی به جونم/ ز آه و نالة خود در فغونم

شوان تار از درد جدایی /كره فریاد مغز استخونم

عزیزون از غم و درد جدایی/ به چشمونم نمونده روشنایی

گرفتارم به دام غربت و درد/ نه یار و همدمی نه آشنایی

فلك كی بشنوه آه و فغونم /به هر گردش زنه آتش به جونم

یك عمری بگذرونم با غم و درد/ به كام دل نگرده آسمونم

نمیدونم دلم دیوونة كیست /اسیر نرگس مستونة كیست

نمیدونم دل سرگشتة مو /كجا میگردد و در خونة كیست

نصیب كس نوی درد دل مو /كه بسیاره غم بیحاصل مو

كسی بو از غم و دردم خبردار /كه داره مشكلی چون مشكل مو

دلی دیرم كه بهبودش نمیبو/ نصیحت میكرم سودش نمیبو

به بادش مینهم، نش میبره باد /بر آتش مینهم دودش نمیبو

بود درد مو و درمونم از دوست بود /وصل مو و هجرونم از دوست

اگه قصابم از تن واكره پوست/ جدا هرگز نگرده جونم از دوست

مو آن آزردة بیخانمونم/ مو آن محنتنصیب سختجونم

مو آن سرگشته خارم در بیابون /كه هر بادی وزه پیشش دوونم

به صحرا بنگرم صحرا ته وینم/ به دریا بنگرم دریا ته وینم

به هر جا بنگرم كوه و در و دشت/ نشان از قامت رعنا ته وینم

مو كه افسرده حالم چون ننالم/ شكسته پر و بالم چون ننالم

همه گویند فلانی ناله كم كن/ ته آیی در خیالم چون ننالم

به آهی گنبد خضرا بسوجم فلك را جمله سر تا پا بسوجم

بسوجم ار نه كارم را بساجی/ چه فرمایی بساجی یا بسوجم

غم عشقت بیابون پرورم كرد/ هوای بخت بی بال و پرم كرد

به مو گفتی صبوری كن صبوری/ صبوری طرفه خاكی بر سرم كرد

 

 

تصنیف شیدایی (یازده) - كلام: حافظ

 

در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی

 خرقه جایی گرو باده و دفتر جایی

دل كه آیینة صافی است غباری دارد

از خدا میطلبم صحبت روشن رایی

شرح این قصه مگر شمع برآرد به زبان

ور نه پروانه ندارد به سخن پروایی

كشتی باده بیاور كه مرا بی رخ دوست

گشته هر گوشه چشم از غم دل دریایی

زین دایره مینا خونین جگرم میده

تا حل كنم این مشكل در ساغر مینایی





نوع مطلب : آلبوم"آستان جانان"استادشجریان، 
برچسب ها : متن آلبوم آستان جانان، متن آلبوم های استادشجریان، متن ترانه های استادشجریان،
لینک های مرتبط :


سه شنبه 6 تیر 1396 09:55 ب.ظ
Good day very cool web site!! Guy .. Beautiful .. Superb ..
I will bookmark your blog and take the feeds additionally? I am satisfied to find a lot of useful info here in the submit, we want develop more techniques in this regard,
thank you for sharing. . . . . .
جمعه 29 اردیبهشت 1396 10:36 ب.ظ
I don't even know how I ended up here, but I thought this post was great.
I don't know who you are but definitely you are going to a famous blogger if you are
not already ;) Cheers!
یکشنبه 20 فروردین 1396 01:46 ق.ظ
Wonderful post but I was wondering if you could write a litte more on this subject?
I'd be very grateful if you could elaborate a little bit further.
Bless you!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب